ابرم و دست پاچه ام٬ دشت حذر نمی کند

صاعقه دست روی دست٬ «عشق خبر نمی کند»*

مثل خروس بی محل٬ ابرم و رعد من «غزل»

روضه آسمان بجز چشم تو٬ تر نمی کند

خاک نشین مصطبه ــ ننگم و ...لنگ هر شبه 

شاه بلند مرتبه٬ دست به سر نمی کند

رشک بهشت خوانده ام٬ فرصت دیدن تو را!

دست به دامن تو را٬ شعله٬ نظر نمی کند

زخمی ام از ستیز ها٬ خسته ام از گریز ها

نعره خرده ریز ها٬ گوش تو٬ کر نمی کند

ای بت من! خدای من! کوه من و صدای من!

جز تو کسی برای من! سینه٬ سپر نمی کند

بادل «شه شناسمان»٬ نیست ز غم هراسمان

شمسی و هفت آسمان٬ بی تو سفر نمی کند

دانه بپاش در رهم٬ تا که به دام سر نهم

هر چه به عشق٬ دل دهم٬ عشق گذر نمی کند!

*وام از جناب امین پور